hallo iedereen,
de laatste keer dat ik schreef was net voor ik met papa en moeke op reis vertrok,
ondertussen ben ik weer enkele dagen terug in Ayacucho.
De reis begon hier in Ayacucho, na 7 maanden was het heel leuk om papa en moeke terug te zien. De eerste dag hebben ze (samen met n.peter en t.treesje en de familie van ward) heel Mama Alice bezocht. Fijn om alles te kunnen tonen. Na een tweede dagje hier trokken we naar Arequipa. 1 dag hebben we een jeep gehuurd en in de omgeving van Arequipa vanalles bezocht. De dag erna (of liever een aantal uren later, 1u snachts...) vertrokken papa, ik en gids Bernardo voor de tocht in de Colca canyon...we dachten dat het met een hele groep zou zijn, niet dus, met zn 3en, best tof! Na 5u in de ijskoude bus, waren we blij dat er smorgens een streep zon tevoorschijn kwam en we aan de tocht konden beginnen. Het was zeker de moeite! Zo mooi!
Al dat dalen en stijgen:) we waren blij toen we weer horizontaal konden lopen...
Moeke en co waren ondertussen al naar Argentinie gevlogen, dus papa en ik zijn na dagje rust in Arequipa nog 2 dagen in Lima gebleven. Daar eerst wol gaan kopen voor Mama Alice, 1000 winkels in en uit, (er zijn echt gigaveel wolwinkels met 10 miljoen verschillende soorten wol...help), gelukkig kregen we hulp van een vriendelijke taxichauffeur en na 2u zoeken en wat telefontjes met irene hadden we uiteindelijk alles gevonden. Jiha, kunnen de moeders hier weer poppetjes maken. Met papa nog een paar dingen bezocht in Lima en dan vloog ik naar buenos Aires waar moeke en co intussen ook waren.
Argentinie was heel leuk, heel anders dan Peru, maar ook super mooi, leuke mensen, fijne sfeer, leuk oude vrienden terug te zien,... en moeke en t.treesje heel gelukkig om er na zoveel jaren (40) eindelijk eens terug te zijn...
Het argentijnse accent gaat me wel niet helemaal af precies.
Sinds woensdag ben ik weer thuis. Heerlijk ook om terug te komen, iedereen weer te zien...en weer aan de slag te gaan. Gisteren ben ik naar de ayacuchaanse zoo geweest, samen met tania (sociaal werkster) en 1 vd gezinnen waar we mee werken. Op een roodverbrand gezicht na(dat na een nachtje slapen wel mooi bruin ziet, jieha), was het heel leuk, de kids hebben genoten! (ahja, alles was leu, behalve de bokaal met de tarantula die ik gefascineerd ah bestuderen was toen ik doorhad dat het deksel open stond...brr, wie wou er ook al weer naar de jungle?)
Ik moet nu een plan maken voor de komende weken, de tijd vliegt en ik wil nog zoveel doen... maar ik heb er in ieder geval nog heel veel zin in! Volgend weekend gaan we nog een laatste muur schilderen in keiko sofia zodat daar alles af is. Ik kwam donderdag in het lokaal, leuk om te zien hoe het met de kinderen gaat waar ik mee gewerkt heb.
Gisteren liep ik met els naar de markt, in de winkelstraat zitten altijd 2 17j-meisjes met hun weegschaal, je mag je wegen en betaalt dan een beetje geld. Ze zitten er meestal een hele dag, er komen niet veel mensen op de weegschaal staan en hun geicht klaart zo op als je aangelopen komt. Als ik een praatje maak met 1 vd 2, kijkt de andere nt zo gelukkig en omgekeerd, pff, moeilijk! 1 vd meisjes heeft een babietje en samen met Milagros, sociaal werkster, bezoek ik haar gezin. Ze zit ook in de vakopleiding van Mama Alice en toen we laatst op bezoek waren vertelde ze trots aan heel de groep bezoekers over hun werk in de vakopleiding. Ze missen zoveel kansen in hun leven en van die ene die ze dan krijgen maken ze het allerbeste... al is het vaak moeilijk. voor zelfs een praatje van 5 min als je voorbij de weegschaal loopt, zijn ze je zo dankbaar. straffe meiden toch...
zo, ik ben blij weer hier te zijn, geniet volop van Ayacucho en het werk, de vrijwilligers, de eindeloze discussies in ons huisje tss belgie en ndl, of je nu bijvoorbeeld in of op de zetel of sofa zit? of het nu confituur of jam is? de rustige zondagen zoals vandaag..., de voetballeraar die super veel huiswerk engels gemaakt had tijdens mijn vakantie, en zo veel meer...
liefs,
katrien
